چرا در مکالمه‌های تصویری به خود نگاه می‌کنیم؟

یکی از اتفاقات شایع در تماس‌های تصویری این است که افراد به جای اینکه به تصویر طرف مقابل نگاه کنند، به تصویر خود خیره می‌شوند. اگرچه خاموش کردنِ نمای شخصی در تماس‌های تصویری کار سختی نیست اما معمولاً افراد از این کار پرهیز می‌کنند چراکه در آن‌ها ایجاد اضطراب می‌کند. اضطراب ناشی از اینکه گویی شما دیگر وجود ندارید. یکی از فرض‌های جدی دربارۀ این رفتار به خودشیفتگی بازمی‌گردد اما به نظر نمی‌رسد خودشیفتگی بتواند این قضیه را توضیح دهد. حداقل نمی‌توان گفت که افرادی که دچار این وسواس هستند که در تماس های تصویری یا چیزهایی شبیه به آن مدام به خودشان نگاه می‌کنند دچار اختلال خودشیفتگی هستند. این مسئله شاید با درجاتی از خودشیفتگی ارتباط داشته باشد اما نشانۀ اختلال خودشیفتگی نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *